عيد در قرنطينه به خاطر كرونا مجيوريم عيد رو بمونيم توي خونه. كل دو هفته روتا يه حدي ش قابل تحمله. حتي تا يه حدي ش فرصتيه كه هيچوقت نداشتم. شايد مدتهاست من توي خونه بيكار نبودم و حالا هستم. شايد مدتهاست نتونستم باهاتون درست حسابي بازي كنم اما حالا ميتونم. مدتهاست نشده يه دل سير بخوابم اما الان تا دلت بخواد ميشه. اما بيش از حدش اعصاب همه مونو خرد كرده. از جمعه هفته پيش كه اسباب كشي كرديم و اومديم خونه جديد تا الان، ده روز ميشه كه پارميس از خونه بيرون نرفته. پرگل هم تا جمعه يعني يه هفته بيرون نرف
برچسب:
نویسنده: نیکان رضایی
تاريخ: يکشنبه
18 مرداد
1405 ساعت: 5:50